હે માત મેરી, હે માત મેરી, કૈસી યહ દેર લગાઈ હૈ દુર્ગે॥
ભવસાગર મેં ગિરા પડા હૂઁ કામ આદિ ગ્રહ મેં ઘિરા પડા હૂઁ।
મોહ આદિ જાલ મેં જકડા પડા હૂઁ॥
ન મુઝમેં બલ હૈ ન મુઝમેં વિદ્યા, ન મુઝમેં ભક્તિ ન મુઝમેં શક્તિ।
શરણ તુમ્હારી ગિરા પડા હૂઁ॥
ન કોઈ મેરા કુટુમ્બ સાથી, ના હી મેરા શરીર સાથી।
આપ હી ઉબારો પકડ કે બાઁહીં॥
ચરણ કમલ કો નૌકા બનાકર, મૈં પાર હૂઁગા ખુશી મનાકર।
યમદૂતોં કો માર ભગાકર॥
સદા હી તેરે ગુણોં કો ગાઊઁ, સદા હી તેરે સ્વરૂપ કો ધ્યાઊઁ।
નિત પ્રતિ તેરે ગુણોં કો ગાઊઁ॥
ન મૈં કિસી કા ન કોઈ મેરા, છાયા હૈ ચારોં તરફ અન્ધેરા।
પકડ કે જ્યોતિ દિખા દો રાસ્તા॥
શરણ પડે હૈં હમ તુમ્હારી, કરો યહ નૈયા પાર હમારી।
કૈસી યહ દેર લગાઈ હૈ દુર્ગે॥