జటాటవీగలజ్జలప్రవాహపావితస్థలే గలేఽవలమ్బ్య లమ్బితాం భుజఙ్గతుఙ్గమాలికామ్।
డమడ్డమడ్డమడ్డమన్నినాదవడ్డమర్వయం చకార చణ్డతాణ్డవం తనోతు నః శివః శివమ్॥
He who, wearing on a throat hallowed by the falling stream of Ganga from the forest of his matted hair a great hanging garland of serpents, danced the fierce tandava to the damaru's damad-damad — may that Shiva spread our good.
జటాకటాహసమ్భ్రమభ్రమన్నిలిమ్పనిర్ఝరీ-విలోలవీచివల్లరీవిరాజమానమూర్ద్ధని।
ధగద్ధగద్ధగజ్జ్వలల్లలాటపట్టపావకే కిశోరచన్ద్రశేఖరే రతిః ప్రతిక్షణం మమ॥
On whose head the restless creeper-waves of the heavenly river toss in the whirling cauldron of his locks; on whose brow the fire burns dhagad-dhagad; who wears the young moon — in him be my love at every moment.
ధరాధరేన్ద్రనన్దినీవిలాసబన్ధుబన్ధుర-స్ఫురద్దిగన్తసన్తతిప్రమోదమానమానసే।
కృపాకటాక్షధోరణీనిరుద్ధదుర్ధరాపది క్వచిద్దిగమ్బరే మనో వినోదమేతు వస్తుని॥
Whose mind delights to see every quarter lit by the ornament of the mountain king's daughter at her play; the hard turn of fortune held back by the flood of his merciful glance — in that sky-clad one let my mind take its joy.
జటాభుజఙ్గపిఙ్గలస్ఫురత్ఫణామణిప్రభా-కదమ్బకుఙ్కుమద్రవప్రలిప్తదిగ్వధూముఖే।
మదాన్ధసిన్ధురస్ఫురత్త్వగుత్తరీయమేదురే మనో వినోదమద్భుతం బిభర్తు భూతభర్తరి॥
The tawny light from the jewels on the hoods of the serpents in his hair lays saffron on the faces of the maidens that are the quarters; rich in the upper garment of the rutting elephant's hide — in that lord of beings let my mind take wondrous joy.
సహస్రలోచనప్రభృత్యశేషలేఖశేఖర-ప్రసూనధూలిధోరణీవిధూసరాఙ్ఘ్రిపీఠభూః।
భుజఙ్గరాజమాలయా నిబద్ధజాటజూటకః శ్రియై చిరాయ జాయతాం చకోరబన్ధుశేఖరః॥
The ground of whose footstool is grey with the pollen from the flowers on the heads of Indra and all the devtas; his matted hair bound with the serpent king's garland — may he who wears the chakora's friend bring me lasting fortune.
లలాటచత్వరజ్వలద్ధనఞ్జయస్ఫులిఙ్గభా-నిపీతపఞ్చసాయకం నమన్నిలిమ్పనాయకమ్।
సుధామయూఖలేఖయా విరాజమానశేఖరం మహాకపాలి సమ్పదే శిరో జటాలమస్తు నః॥
That matted head which burnt the five-arrowed one with the sparks of the fire blazing on the altar of its brow, before which the lord of the devtas bows, its crest bright with the nectar-rayed moon — may the great skull-bearer's head bring us wealth.
కరాలభాలపట్టికాధగద్ధగద్ధగజ్జ్వల-ద్ధనఞ్జయాహుతీకృతప్రచణ్డపఞ్చసాయకే।
ధరాధరేన్ద్రనన్దినీకుచాగ్రచిత్రపత్రక-ప్రకల్పనైకశిల్పిని త్రిలోచనే రతిర్మమ॥
Who offered the fierce five-arrowed one into the fire blazing dhagad-dhagad on the plate of his terrible brow; sole artist of the painted leaf-work on the breast of the mountain lord's daughter — in the three-eyed one be my love.
నవీనమేఘమణ్డలీనిరుద్ధదుర్ధరస్ఫుర-త్కుహూనిశీథినీతమఃప్రబన్ధబద్ధకన్ధరః।
నిలిమ్పనిర్ఝరీధరస్తనోతు కృత్తిసిన్ధురః కలానిధానబన్ధురః శ్రియం జగద్ధురన్ధరః॥
On whose neck is marked a darkness like the impenetrable spreading black of a new-moon midnight ringed with fresh cloud; wrapped in the elephant's hide, made lovely by the store of digits, bearer of the world's burden, holder of the heavenly river — may he spread my fortune.
ప్రఫుల్లనీలపఙ్కజప్రపఞ్చకాలిమప్రభా-వలమ్బికణ్ఠకన్దలీరుచిప్రబద్ధకన్ధరమ్।
స్మరచ్ఛిదం పురచ్ఛిదం భవచ్ఛిదం మఖచ్ఛిదం గజచ్ఛిదాన్ధకచ్ఛిదం తమన్తకచ్ఛిదం భజే॥
Whose neck is graced by the mark whose beauty follows the dark radiance of a mass of open blue lotuses; cutter of Kama, of Tripura, of the world, of the sacrifice, of the elephant, of Andhaka, of Death — him I adore.
అఖర్వసర్వమఙ్గలాకలాకదమ్బమఞ్జరీ-రసప్రవాహమాధురీవిజృమ్భణామధువ్రతమ్।
స్మరాన్తకం పురాన్తకం భవాన్తకం మఖాన్తకం గజాన్తకాన్ధకాన్తకం తమన్తకాన్తకం భజే॥
The bee that drinks the swelling sweetness from the nectar-stream of the kadamba spray that is the art of all-auspicious Parvati; ender of Kama, of Tripura, of the world, of the sacrifice, of the elephant, of Andhaka, of Death itself — him I adore.
జయత్వదభ్రవిభ్రమభ్రమద్భుజఙ్గమశ్వస-ద్వినిర్గమత్క్రమస్ఫురత్కరాలభాలహవ్యవాట్।
ధిమిద్ధిమిద్ధిమిద్ధ్వనన్మృదఙ్గతుఙ్గమఙ్గల-ధ్వనిక్రమప్రవర్తితప్రచణ్డతాణ్డవః శివః॥
Victory to Shiva, on whose brow the terrible fire spreads and leaps as the serpents whirling in his wild play hiss it out; whose fierce tandava moves to the grave auspicious beat of the mridanga sounding dhimi-dhimi.
దృషద్విచిత్రతల్పయోర్భుజఙ్గమౌక్తికస్రజో-ర్గరిష్ఠరత్నలోష్ఠయోః సుహృద్విపక్షపక్షయోః।
తృణారవిన్దచక్షుషోః ప్రజామహీమహేన్ద్రయోః సమప్రవృత్తికః కదా సదాశివం భజామ్యహమ్॥
When, holding stone and fine bed alike, the serpent and the pearl string alike, the costly jewel and the clod, friend and foe, a blade of grass and a lotus-eyed girl, the common people and the great king of the earth — when shall I adore Sadashiva?
కదా నిలిమ్పనిర్ఝరీనికుఞ్జకోటరే వసన్ విముక్తదుర్మతిః సదా శిరఃస్థమఞ్జలిం వహన్।
విలోలలోలలోచనో లలామభాలలగ్నకః శివేతి మన్త్రముచ్చరన్ కదా సుఖీ భవామ్యహమ్॥
Dwelling in a hollow of the thicket by the heavenly river, freed of ill thought, hands always joined above my head, my restless eyes brimming, fixed on the fair-browed one, saying the mantra 'Shiva' — when shall I be happy?
నిలిమ్పనాథనాగరీకదమ్బమౌలమల్లికా-నిగుమ్ఫనిర్భరక్షరన్మధూష్ణికామనోహరః।
తనోతు నో మనోముదం వినోదినీమహర్నిశం పరశ్రియః పరం పదం తదఙ్గజత్విషాం చయః॥
May the radiance of Shiv ji's body — lovely with the honey that drips from the jasmine woven in the hair of the women of Indra's city — the highest seat of all splendour, delight our minds day and night.
ప్రచణ్డవాడవానలప్రభాశుభప్రచారణీ మహాష్టసిద్ధికామినీజనాఽవహూతజల్పనా।
విముక్తవామలోచనావివాహకాలికధ్వనిః శివేతి మన్త్రభూషణా జగజ్జయాయ జాయతామ్॥
May the sound "Shiva", adorned by the mantra — auspicious as the blaze of the undersea fire that burns away sin, called out by the women who are the eight great siddhis, the cry raised at the wedding of the doe-eyed Parvati Maa — be for the victory of the world.
ఇమం హి నిత్యమేవముక్తముత్తమోత్తమం స్తవం పఠన్స్మరన్బ్రువన్నరో విశుద్ధిమేతి సన్తతమ్।
హరే గురౌ సుభక్తిమాశు యాతి నాన్యథా గతిం విమోహనం హి దేహినాం సుశఙ్కరస్య చిన్తనమ్॥
The one who daily reads, recalls and tells this highest of praises as it is spoken here stays always pure, and swiftly comes to good love for Hara the guru; he does not go the contrary way, for right thought of Shankar undoes the delusion of embodied beings.
పూజావసానసమయే దశవక్త్రగీతం యః శమ్భుపూజనపరం పఠతి ప్రదోషే।
తస్య స్థిరాం రథగజేన్ద్రతురఙ్గయుక్తాం లక్ష్మీం సదైవ సుముఖీం ప్రదదాతి శమ్భుః॥
Whoever at the close of the evening puja reads this song of the ten-faced one, given to Shambhu's worship, to him Shambhu gives lasting, kindly fortune — with chariots, elephants and horses.